Moda na drewno

Drewno to surowiec ponadczasowy i pasujący do każdego wnętrza. W zależności od gatunku i sposobu jego aranżacji można nadać pomieszczeniu zupełnie inny charakter. Od kilku sezonów niezmiernie modne jest zwłaszcza jasne drewno sosnowe i bukowe, a także deski pobielane. Coraz większą popularnością cieszy się także drewno w łazience.

Popularność tego materiału wynika również z jego trwałości, naturalnej estetyki oraz możliwości dopasowania do praktycznie każdego stylu – od nowoczesnego minimalizmu po sielski rustykalizm. Dzięki temu drewno pozostaje jednym z najchętniej wybieranych elementów w aranżacji wnętrz zarówno przez projektantów, jak i osoby urządzające swoje pierwsze mieszkanie.

Drewno jest nie tylko uniwersalne, lecz także praktyczne i ponadczasowe. Można zdecydować się na wystrój, w którym drewniane elementy wyposażenia będą odgrywały główną rolę lub wprowadzić je w dodatkach bądź akcesoriach.

Jednocześnie warto pamiętać, że drewniane wykończenia wpływają na akustykę pomieszczenia, poprawiając komfort użytkowania wnętrz. Drewno jest także materiałem, który z czasem nabiera szlachetności – drobne przetarcia czy zmiany koloru nadają mu wyjątkowego charakteru, dzięki czemu nie starzeje się wizualnie tak szybko jak tworzywa sztuczne.

Drewno w wielu stylach

Osobom, które preferują nowoczesny, minimalistyczny styl, projektanci proponują dodatki z niezwykle modnego drewna białego. Są one subtelne, delikatne i nadają wnętrzu wrażenie lekkości. Ciekawym rozwiązaniem jest również połączenie drewna z innym materiałem, na przykład z ceramiką. Stosujemy to już w zastawach stołowych, gdzie możemy stworzyć cały komplet akcesoriów kuchennych – są to na przykład patery, naczynia, różnego rodzaju miski czy drobniejsze elementy wystroju wnętrz. Są one ponadczasowe, eleganckie, a przede wszystkim praktyczne.

Białe drewno świetnie komponuje się również z elementami ze szkła, metalu, a nawet betonu architektonicznego. Pozwala to tworzyć bardzo nowoczesne, harmonijne wnętrza, w których drewno subtelnie ociepla minimalistyczną przestrzeń. Projektanci często rekomendują także wprowadzanie drewna w formie listew ściennych, paneli 3D czy blatów w kuchni, co pozwala nadać aranżacji bardziej designerskiego wyglądu.

Drewno sosnowe i bukowe

Obecnie bardzo modne jest drewno sosnowe i bukowe. Te gatunki nadają wnętrzu ciepły charakter. Świetnie sprawdzają się w pomieszczeniach o charakterze rustykalnym. Miłośnicy stylu kolonialnego powinni natomiast zdecydować się na drewno ciemnobrązowe, np. mahoń, palisander lub akację. Na topie wciąż pozostaje stare drewno, najlepiej takie, na którym widać odpryski starej farby lub ślady po gwoździach. Takie deski idealnie pasują zwłaszcza do wnętrz utrzymanych w stylu shabby chic. Styliści radzą, by zestawiać drewno z tekstyliami, takimi jak narzuty, pledy, koce, a przede wszystkim poduszki dekoracyjne.

Drewno sosnowe i bukowe jest również wyjątkowo praktyczne: sosna jest miękka i łatwa w obróbce, co pozwala tworzyć z niej niestandardowe meble w atrakcyjnych cenach, natomiast buk charakteryzuje się wysoką twardością, dzięki czemu nadaje się idealnie na blaty, stopnie schodowe i meble narażone na intensywne użytkowanie. W stylistyce shabby chic drewno można dodatkowo postarzać przy użyciu technik takich jak bejcowanie, przecieranie czy szczotkowanie — nada to wyborom autentycznego, vintage’owego wyglądu.

Do drewna ciemnobrązowego idealnie pasują zielonooliwkowe odcienie oraz pomarańcze czy czerwień. Z bukiem czy sosną bardzo dobrze współgrają błękit oraz groszkowa zieleń. Zupełnie inaczej wygląda sprawa z bielą. Z nią możemy zestawić wszystko albo na zasadzie kontrastu, albo do dopełniających kolorów, czyli écru, szarości, różne odcienie bieli, takie jak śmietankowa biel czy bardziej zimna.

Dobór kolorów ma kluczowe znaczenie dla odbioru wnętrza. Ciemne drewno w połączeniu z czerwienią i oliwką pozwala uzyskać efekt głębi oraz elegancji typowej dla kolonialnych aranżacji. Z kolei jasne drewno w zestawieniu z pastelami tworzy atmosferę świeżości i harmonii — idealną do mieszkań w stylu skandynawskim. Przy łączeniu drewna z bielą warto zwrócić uwagę na temperaturę kolorystyczną światła: ciepłe światło LED (2700–3000 K) dodatkowo podkreśli naturalne usłojenie i wprowadzi przytulny klimat.

Drewno w łazience

Coraz większą popularnością cieszy się także drewno w łazience. Wykorzystuje się je zarówno na podłogi, jak i dekoracje. Drewno ociepla chłód urządzeń ceramicznych i nadaje łazience bardziej przytulny charakter. Należy jednak pamiętać, żeby w łazience stosować wyłącznie drewno odporne na wilgoć i wahania temperatury oraz zagrzybienie. W tej roli świetnie sprawdzą się deski i drewno teakowe, które nie będą się rozsychały pod wpływem wilgoci.

W łazienkach wykorzystuje się również drewno w formie blatów pod umywalkę, półek prysznicowych, paneli ściennych, a nawet obudowy wanny. Aby zwiększyć trwałość takich elementów, zaleca się stosowanie impregnacji olejowych, które wnikają w strukturę drewna i tworzą naturalną warstwę hydrofobową. Regularne olejowanie (1–2 razy w roku) pozwala utrzymać jego piękny wygląd i wydłużyć żywotność.

Jakie jeszcze gatunki drewna można użyć?

Do łazienki najlepiej nadają się gatunki drewna o dużej odporności na wilgoć, takie jak dąb, wspomniany już tek, jatoba, merbau, iroko, ipé i cumaru. Ważne, aby drewno było dobrze zaimpregnowane i poddawane regularnym zabiegom konserwacyjnym, aby zapewnić trwałość i estetykę. Niektóre gatunki drewna, takie jak cedr i cedr czerwony, są również dobrze tolerowane przez wilgoć, ale mogą ulegać zniekształceniom w wyniku zmian temperatury i wilgotności, więc jak już ich chcemy użyć, to lepiej w dalszej odległości od kabiny prysznicowej.

Warto również zwrócić uwagę na twardość drewna (np. w skali Janki), aby wybrać gatunek odporny na zarysowania i wgniecenia. Egzotyczne gatunki, takie jak merbau czy cumaru, mają naturalnie wysoką zawartość olejków, dzięki czemu świetnie radzą sobie w pomieszczeniach mokrych. Dobrym rozwiązaniem jest także stosowanie drewna w formie mozaiki łazienkowej — mniejsze fragmenty lepiej znoszą naprężenia i są mniej podatne na odkształcenia. W przypadku prysznica bezbrodzikowego zaleca się pozostawienie minimum 20 cm przestrzeni między drewnem a bezpośrednią strefą natrysku, co zapewnia optymalną żywotność materiału.